Oe ut begonne n'is

Lang, éél lang geleje (in de vorrege eeuw) waster ‘s een bentje mè leje van de woonvoorziening vor verstandeluk gendiekèpte in de Lindebaan en wa begeleijers onder de bezielende leiding van Prem (Rob) Meuleman, de onvermoeibare en fanetieke “mister Vastenavend”.
Di bentje ete “Wa gif ut” en rippeteerde in kefee de Poort op d'Alterseweg.
D’eerste leje van wa later de bakker Jòòse dòòd bent zou gaan worre slote der eige ‘ierbij aan en same mè Prem en wa andere begeleijers wierter beslote om ok un bentje naast Wa gif ut op te richte zoda me ok na ut speule mè zullie s’aves ok deur konde gaan omdat die manne mééstal op tijd naar bed moeste (alléneg nie op de maandagavend voor de Vastenavend in ut Zwijns’óófd waar me mè Wa gif ut altijd van de pertij ware).
Zogezééd zo gedaan. Me adde toen nog gin naam voor deze bent naast de bent - me noemde ons eige gewòòn ok Wa gif ut-  mar na un tijdje kwame d’er ammaal mense bij en op un gegeve mement adde we best veul leje en beslote me om ons eige d’Ansjovinste te noeme en stonde toen élemaal los van Wa gif ut waar me trouwes mè un paar leje nog un tijdje mee deurgespeuld 'ebbe as die weg ginge.
Me rippeteerde toen ondertusse in ut Zwijns’òòfd. H’offisjeel zijn me opgericht in 1989. Tegelijkertijd was de trompetseksie die t’er van ut begin af aan bij ware al un bietje d’er eige weg aan ut gaan en noemde d’er eige vor de leut “de bakker Jòòse dòòd bent” die dus eigeluk ok van dezelfde oprichtingsdatem was.  
Me n’ebbe éél wa ‘óógetpunte g’ad zoas de befaamde “As’of’avende” in de jare negentig mè in de leste versies ut mannekoor Fortissimo d’erbij. Di ware gróte suksesse, ge kunt de fillemkes ‘iervan bekijke bij ut fotookes/fillemkes menu.

d’Afscheiding

Op un gegeve mement (ut zal mette Vastenavend van ’99 gewist zijn) liepe de gemoedere wa op onder andere deur:

- ut ouw-Berregs ijsklontjesgooien naar deze n'en gene - spesjaal deur ééne S. uit Put naar eige bentleje-, di d'alles ter voorbereiding van d'afscheiding.
- ut tiepiese  gedrag van enkele bentleeje om glaze van (toen nog ) glas in 'n tuba te douwe teneinde de krasbestendeg'eid uitvoereg te teste. (voor de kleine kullekes onder ons: wezelek waar, vroeger waren de manne van staal, de schepe van 'out en de glaze van glas).
- ut voordurend uit de pas lòòpe mette rest, in zewel muzikale n'as maatschappeleke zin.
- ut ouw'oere n'over van alles terwijl 't nerreges over gaat.
- de nie aflatende be'oefte om tot bevrediging te komme deur altijd de boventòòn te voere wa d'ons nie moejeluk afging.

In al dees kategorieje ebbe me un ruime voldoende geskoord zo damme nie anders konde dan ons eige n'afsplitse en deurgaan as de bakker Jòòse dòòd bent wa dus feiteluk een deurstart van d’Ansjoviniste was die nog 2 jaar onder die naam ‘ebbe deurgespeuld en toen opge’eve zijn.

 De deurstart

Op die menier ebbe me dus feiteluk meer géésteleke erremslag krege om ons eige zonder belemmeringe naar d'absolute top te blaze alwaar me nou aanbeland zijn. Me ginge rippetere in kefee ut ‘Oefke. Op un gegeven mement zijn me vanwege ut steeds kleiner en tochtiger worrende rippetiesielokaal dèèr verkast naar un loods waar èèn van de bentleje z’n bedrijf in ‘ad g’uisvest. Dèèrna zijn me in de ontspanningsruimte
van ut Lambertijnen’of gaan rippetere en nou zitte me al wir 'n tijdje in restaurant Oase in de Fertuinstraat.